มานั่งๆนึกดูแล้วนะ
ถ้าเราตายอ่ะ
อยู่ดีๆตื่นเช้ามาก็ไม่อยู่บนโลกนี้แล้วอ่ะ
อยู่ดีๆเราหายไปจากโรงเรียนอ่ะ
จามีครายคิดสงสัยบ้างมะ
ว่าเด็กคนนึงหายไปจากห้อง
เค้าไปไหน เป็นตายร้ายดียังงัย
รึรู้สึกดีใจ ที่แผ่นดินมันอาจจะสูงขึ้นถ้าไม่มีเรา
เวลานี่ผ่านไปเร็วเนอะ
แป๊บๆนี่ก็ม.6แล้ว
อีกไม่นานก็เปลี่ยนจากนักเรียนเปงนิสิตแล้วหรอเนี่ย
ฉันยังจำได้ว่า
เมื่อวาน ฉันยังเล่นกับเพื่อนๆสมัยประถมอยุ่เลย
มาวันนี้ จะกลายเป็นนิสิตกันหมดแล้ว
อีกไม่นาน เราก็จะโตเป็นผู้ใหญ่ละน๊า
จะไม่ใช่เด็กๆอีกแล้ว
อนาคตข้างหน้าเราจะเป็นยังงัยล่ะเนี่ย
วันนี้รู้สึกเหมือนไม่มีครายรัก
ไม่มีครายรักแล้วจิงๆหรอ
ทำไมเราไม่โตซักทีนะ
ต้องคอยให้คนโน้นคนนี้ปลอบอยู่เรื่อย
เวลาเปงงี้ทีไรชอบบ่นว่าเบื่อทุกที
"ถ้าเบื่อก็หาไรทำสิ ตอนนี้ไม่ว่างนะ จะอยู่กับแป้งตลอด24ชม.มะได้หรอก"
แป้งรุ้น่า แป้งม่ายว่ารายซะหน่อย
ฟังเพลงนี้ทีไรร้องไห้ทุกทีเลย
http://music.kapook.com/newmusicstation/play.php?id=4607
มันก็ไม่ได้ซึ้งอะไรมากมายนี่นา
-----------------------------------------
**แป้งขอบคุณเพื่อนสมัยประถมสำหรับความทรงจำดีๆ**
**ขอบคุณเพื่อนสมัยประถมสำหรับความรู้สึกแย่ๆที่ทำให้แป้งมีวันนี้**
**วันที่แป้งรู้สึกว่า แป้งไม่แพ้อีกแล้ว**
**ขอบคุณวันวาน ที่ทำให้แป้งแข็งแกร่งขึ้นอีก ถึงแม้จะไม่มากก็ตาม**
**ขอบคุณเพื่อนๆ ณ ปัจจุบัน กับความห่วงใยในบางโอกาส**
**ขอบคุณ ใครคนหนึ่งซึ่งแป้งรักมาก กับความรัก เอาใจใส่และความห่วงใย**
**ขอบคุณพี่หนึ่งคน คนที่ทำให้แป้งรู้สึกดีๆทุกครั้งที่มีปัญหา**
**และในวันนี้ แป้งขอบคุณตัวเอง ที่อยู่จนถึงวันนี้**
**ขอบคุณวันวานที่ผ่านมา ไม่ว่าจะดีรึป่าวก็ตาม รวมถึงวันนี้ วันที่แป้งรู้สึกไม่ค่อยดีซักเท่าไหร่ก็เถอะ พรุ่งนี้ คงดีกว่าวันนี้นะ**
**มีคนบอกว่า ผู้หญิงวันศุกร์เป็นคนขี้เหงา**
**แป้งพึ่งเข้าใจนี่ล่ะว่า เหงาจิงๆเป็นยังงัย**
**ขอบคุณสำหรับคนที่บอกคำนี้กับแป้งนะคะ**
